Catalonië, de democratie veroordeeld

Door Mark Demesmaeker op 14 oktober 2019

Het was 2013 toen ik Frieda Brepoels opvolgde in het Europees parlement. Ik leerde er snel een gedreven fractiegenoot in de Groenen/EVA groep kennen… Raul Romeva uit Catalonië. Overtuigd pacifist, ecologist, mensenrechtenverdediger en ja, ook voorstander van zelfbeschikking voor Catalonië. Gedreven door politieke idealen waarmee je het oneens kan zijn, maar die nooit aanleiding zouden mogen geven tot vervolging, laat staan bestraffing. Toch gebeurt het vandaag.

 Raul werd minister van buitenlands beleid in de Catalaanse regering. Het Spaanse Hooggerechtshof veroordeelt hem tot 12 jaar cel. Dat nieuws komt bij mij bijzonder hard binnen. Te beseffen dat deze man in de gevangenis moet blijven, maakt me misselijk en opstandig. Dat geldt evenzeer voor de andere straffen.. Ik leerde de meeste veroordeelde politieke en sociale leiders de voorbije jaren persoonlijk kennen. Overtuigde democraten, altijd vreedzaam. Een totaal van 100 jaar gevangenisstraf! De democratie in Catalonië veroordeeld.

De twee Jordi’s, Jordi Sanchez en Jordi Cuixart zijn de voorzitters van de twee grootste burgerbewegingen van Catalonië. Ze organiseren vreedzame massabijeenkomsten en betalen met elk 9 jaar cel. Carme Forcadell, voorzitter van het Catalaans parlement liet een parlementair debat plaatsvinden over zelfbeschikking. Haar straf:  11,5 jaar… Ga het rijtje maar af, dit is geen rechtspraak. Dit is wraak. Wraak van een gerechtelijk systeem dat door en door gepolitiseerd is en gedrenkt is een post-franquistische logica.

De EU moet waken over onze democratische vrijheden, maar is medeplichtig aan de teloorgang ervan. Spanje is een trouw lid van de club van hoofdsteden. Hoe erg het ook wordt, in de Berlaymont of ‘Het Ei’ kijken ze de andere kant uit. Of verdedigen ze de politieke repressie. Op 1 oktober 2017 stond ik aan de school Escola Ramon Lull in Barcelona toen de kiezers in lange rijen stonden aan te schuiven voor het referendum. Ik zag het gebeuren: de Policia Nacional klopte de kiezers uit elkaar, stembussen werden geroofd, we werden beschoten met rubberkogels. Toen ik de vice-voorzitter van de Europese Commissie Frans Timmermans hierover aan de tand voelde, verdedigde hij het politiegeweld als ‘proportioneel’ en  ‘geen democratie zonder Rule of Law’. Montesquieu wist het al: “There is no crueler tyranny than that which is perpetuated under the shield of law and in the name of justice.” Schande meneer Timmermans, schande Europese Unie! In naam van de wet en het recht worden vrijheden zoals het recht op vergaderen, vreedzaam manifesteren, vrije meningsuiting aan banden gelegd. In de EU. Zwijg dus voortaan over mistoestanden in de rest van de wereld, uw woorden hebben geen gewicht meer.

Ik ben zoals Raul: pacifist, ecologist, mensenrechtenverdediger, en ik kom op voor het recht op zelfbeschikking, het recht van burgers om democratisch te beslissen over hun politieke toekomst. Hem veroordelen is mij veroordelen, en iedereen die deze idealen deelt.

Hoe waardevol vond je dit artikel?

Geef hier je persoonlijke score in
De gemiddelde score is